Over mij
Al vroeg in mijn leven hield ik me bezig met vragen over wie we zijn en wat ons werkelijk beweegt. Die zoektocht begon vanuit een weten dat er een andere manier van leven mogelijk is, een diep verlangen naar betekenis en richting. In het begin zocht ik die antwoorden vooral met mijn hoofd. Begrijpen hoe het leven werkt, patronen doorzien, verklaren wat er gebeurt, zoeken naar mijn rol in het geheel.
​
Op mijn negentiende had ik een diepe ervaring van eenheid die mijn kijk op het leven blijvend heeft veranderd. Een diepe herkenning van verbondenheid. Alsof ik even boven op een berg werd gezet en kon zien wat mogelijk is, een glimp van een andere manier van zijn.
​​
Ik bouwde een carrière op, een gezin, en nam steeds meer verantwoordelijkheid. Ik was goed in overzicht houden, doorpakken en functioneren. Maar gaandeweg merkte ik dat ik steeds meer vanuit mijn hoofd leefde en steeds minder werkelijk bij mezelf aanwezig was.​Vanbinnen voelde ik vaker spanning, vermoeidheid en afstand. Tot dat er een punt kwam waar volhouden niet meer werkte. Dat hoe ik leefde helemaal niet meer paste bij wie ik was en dat blijven aanpassen niet meer werkte.​
Het werd duidelijk dat ik niet nóg iets hoefde te begrijpen, maar iets anders te leren had: aanwezig blijven bij mezelf. Niet zoeken naar nieuwe inzichten, maar leren voelen, dragen en belichamen. De andere manier van zijn die ik ervaren had, daadwerkelijk te integreren in mijn leven.​​​​​
Van begrijpen naar belichamen
​​​Mijn aandacht verschoof langzaam van denken naar voelen, van begrijpen naar belichamen. Lichaamsgericht werk en Kundalini Yoga brachten me terug naar mijn lichaam: naar adem, spanning, beweging en rust. Niet als techniek om iets te bereiken, maar als manier om te blijven bij wat zich aandient. Juist door niets te forceren, begon er ruimte te ontstaan.
​
Werk, relaties, ouderschap en het alledaagse bleken telkens weer spiegels en oefenplekken te zijn. Het lichaam liegt daar niet. Aanwezig blijven in contact, luisteren naar grenzen, voelen wanneer iets te veel wordt, juist die momenten maken duidelijk hoe waardevol belichaming is. Niet omdat het alles oplost, maar omdat het je helpt anders aanwezig te zijn, dicht bij jezelf te blijven. En dat zorgt vaak voor verrassend grote verschuivingen.​ Soms schrijf ik hierover. Lees mijn artikelen →
​
Ik begeleid niet door te zeggen wat je moet doen, maar door een veilige, rustige bedding te bieden waarin je weer kunt voelen wat voor jou klopt. Mijn begeleiding is afgestemd en zonder druk. Verandering ontstaat niet door jezelf te verbeteren, maar door eerlijk aanwezig te blijven, ook bij wat ongemakkelijk of onduidelijk is.
​
De beweging van begrijpen naar belichamen is een doorlopend proces. Mijn werk richt zich op mensen die midden in het leven staan, verantwoordelijkheid dragen en doorgaan, maar voelen dat hun manier van aanwezig zijn rustiger en steviger kan. Niet door het leven stil te zetten, maar door innerlijke stabiliteit te leren belichamen, juist terwijl alles in beweging is.